Ovaj dan obilježava se tradicionalnim porodičnim okupljanjem za posnom trpezom, pred Božić – hrišćanski praznik kojim se proslavlja rođenje Isusa Hrista.
Badnji dan je dobio ime po badnjaku koji se, prema drevnom običaju, sa prvim mrakom unosi u dom uz poseban ritual.
Badnjak je mlado hrastovo ili cerovo drvo i simbol je drveta koje su, prema predanju, pastiri donijeli Josifu i Mariji da nalože vatru i zagriju pećinu u kojoj je rođen Isus. Badnjak se pali uoči praznika i gori do Božića, kada se objavljuje radost Hristovog rođenja.
Večeras se slamom posipa pod, a domovi pretvaraju u vitlejemsku pećinu u kojoj je rođen Isus Hrist, koji je povijen u slamu i kome su se najprije poklonili pastiri.
U seoskim kućama slama ostaje i po tri dana, dok se u gradovima u domove unosi svežanj slame koja se postavlja uz badnjak. Kuće se posipaju žitom.
Badnji dan i veče 6. januara slave sve pravoslavne crkve i vjernici koji poštuju Julijanski kalendar – Ruska pravoslavna crkva, Jerusalimska patrijaršija, Sveta Gora, starokalendarci u Grčkoj i egipatski Kopti.
