Klub, koji je uz Sutjesku, poslije Drugog svjetskog rata, predstavljao praktično sve što ima nikšićki fudbal, svojom harizmom, autentičnošću i navijačima predstavlja jednu od najljepših sportskih priča grada.
U periodu kada se uveliko obrađivale legure u Željezari “Boris Kidrič”, a stanovnici okolnih sela odlagali motike i hrlili u gradske fabričke hale, u najpoznatijoj kafani u Nikšiću, na uglu današnjih ulica Novice Cerovića i Njegoševe, dvojica entuzijista odlučuju da osnuju fudbalski klub Čelik. U septembru 1957. godine, u bašti Gradske kafane, Mato Pejović i Marko Orović, koji su bili svjedoci gašenja FK Javorak, žele da nastave sličnu priču, ali pod drugim imenom. Tada je pri nikšićkoj Željezari već postojao atletski klub “Radnički”, i oni su riješili da mu pripoje i fudbalski klub, koji su registrovali, bukvalno otimajući pečat FK “Javorak”, od jednog svog sugrađanina. Pošto je sam čin osnivanja bio interesantan i originalan, čini se da je i čitava istorija kluba upravo takva.
Trenirajući na livadama kraj Bistrice, bez svlačionica i odlazeći u početku na gostovanja čak i teretnim kamionom, Čelik uz pomoć Sindikalne organizacije Željezare polako ali sigurno stasava u ozbiljan klub, a to i potvrđuje rezultatom, kada u sezoni 1961/1962 osvaja Kup Crne Gore i kada dolaze do šesnaestine finala kupa SFRJ, gdje ispadaju od ekipe Radničkog iz Sombora.
Od 1962. do 1965. godine zbog nedostatka sredstava nastaje prekid u radu, da bi po čitavi svijet, burne 1968. Čelik ostvario plasman u Drugu saveznu ligu-grupa jug. Iako je rezultatski uvijek bio u sjenci drugog gradskog kluba, koji je tada plijenio drugoligaškim i prvoligaškim terenima širom Jugoslavije, Čelik je redovno sa ostalim klubovima u sklopu Sportskog društva Čelik redovno učestvovao na Metalurškim igrama gdje je ostvarivao značajne rezultate, čekajući strpljivo svoju šansu.
Kraj XX vijeka “Metalurzi” obilježavaju plasmanom u četvrtfinale kupa SR Jugoslavije, a sami početak novog milenijuma nastaje najljepša priča ovog kluba, kada se formira navijačka grupa “FAP Mašina”.
“Sam naziv navijačke grupe i zvanični početak njenog djelovanja, direktno je inspirisan koncertom Ramba Amadeusa 2001. godine u Montenegro pabu. Na tom nastupu, grupa igrača i budućih navijača FK Čelik, inspirisana onim što dopire iz mikrofona odlučuje “usvojiti” naslov numere “FAP MAŠINA” i momentalno ga lokalizovati pa skraćenica FAP dobija novo tumačenje – Fabrika alkohola pab”, navodi Goran Radojičić, jedan od osnivača i član “FAP mašine”.
Od pomenutog koncerta vezanost rock ‘n roll-a i navijačke grupe “FAP mašina” postaje neraskidiva, a vrijednosti proklamovane na istom, i na bini i u publici postaju zaštitno lice cijele priče. Ironija, humor, izrugivanje konvencijama i main stream stilovima obilježava njihov početak što im i daje karakteristike supkulturnog pokreta.
U maju 2008. godine grad Nikšić i stadion kraj Bistrice bivaju poprište dvomeča između gradskih rivala Sutjeske i Čelika, koji su igrali baraž za popunjavanje Prve lige. Loše fudbalske predstave, u kojima se bolje snašao plavo bijeli tim, koji je poslije 180 minuta dobio rezultatom 1:0, bile su potkrijepljene fantastičnom atmosferom na tribinama, i u gradu uoči i nakon utakmica. FAP-ovci su napravili sjajnu atmosferu u lokalnim pabovima i na samom stadionu, obilježavajući ujedno i četrdeset godina od globalnih studentskih protesta iz 1968. godine, sa transparentom koji je citirao kubanskog vođu Fidela Kastra: “Ako su činjenice protiv nas, onda teško njima.”
“U širem kulturnom smislu neizbrisiv trag je ostavljen navijačkim pank albumom “Nedoderi” i pozorišnom predstavom “Ne igraj na Engleze”, što je bio pravi avangardni iskorak u regionalnoj navijačkoj priči i preteča onoga što će kasnije započeti dio navijača Partizana, okupljenih oko ideje Grobarskog trash romantizma i grupe JNA”, ističe Radojičić.
Šlag na torti, u navijačkom i rezultatskom smislu uslijedio je 2012. godine, kada su navijači “nosili” svoje ljubimce do jedine titule u bližoj, a druge u ukupnoj istoriji kluba, kada Čelik osvaja Kup Crne Gore. Fnalna utakmica, koja je odigrana na stadionu pod Goricom protiv pljevaljskog Rudara, u kojoj su “metalurzi” slavili sa 2:1, spada u najbrojnije gostovanje navijača Čelika ikada. Nakon ovog uspjeha uslijedile su neslavne episode u Evropi, a potom i na domaćoj sceni poslije kojih Čelik završava u regionalnom takmičenju.
Ipak, uspavani duh FAP-ovaca i njihovog kluba ima priliku da se probudi već od naredne sezone, kada će se na drugoligaškim terenima oriti prepoznatljive pjesme, koje su bile vjetar u leđa momcima u plavo crvenim dresovima, a stadion “Željezare” biti teško osvojiva “tvrđava” za sve ekipe iz drugoligaškog karavana.
