U saopštenju koje potpisuje predsjednik Radničke partije Maksim Vučinić navodi se da je to zaključeno na sastanku sa bivšim radnicima Javorka, koji, kako je naveo, nisu zadovoljni predloženim zakonskim rješenjem, iz prostog razloga zato što takva norma većinu njih izopštava.
''Mnogo bolje i pravednije je bilo regulisano pitanje obeštećenja. Za razliku od predloženog zakona za čiju podršku u prošlom sazivu parlamenta nije bilo političke volje, gdje je navedena opštija norma koja obuhvata više bivših radnika iz više različitih industrija i samim tim je i pravednija, novopredloženo rješenje ne obuhvata značajan dio radnika drvne industrije i ne ostavlja prostor da se po istom principu otkloni nepravda prema svim bivšim radnicima preduzeća u čijoj vlasničkoj strukturi je bila država'', saopštio je Vučinić nakon sastanka sa bivšim radnicima drvne industrije napomenuvši da prethodni, kolokvijalno nazvan Zakon o podršci žrtvama tranzicije nije ni došao na dnevni red ''jer nije bilo volje od strane tadašnje predsjednice Skupštine''.
Vučinić je istakao da su najveći gubitnici tranzicije bili radnici koji su ostajali bez posla i bez mogućnosti daljeg poslovnog angažovanja u smislu radnog odnosa na neodređeno vrijeme.
''Bili su prepušteni igri sudbine nerazvijenog i nadasve nekokurentnog tržišta rada, kao kadar koji je obučen i čiji je radni vijek prošao u preduzećima planske ekonomije, dok je vrijednost prijevremenih penzija značajno manja od one koju bi zaposleni ostvarili da nije bilo prekida radnog odnosa. Privredna društva koja su zapošljavala više hiljada radnika, sa relativno visokim primanjima, u kratkom vremenskom periodu u potpunosti ili djelimično prestala su sa radnom aktivnošću. Veliki broj zaposlenih je ostao bez posla a oni koji su ostali na poslu radili su u otežanim uslovima, sa minimalnom zarado'', naveo je on u saopštenju i dodao da se može konstatovati da su zaposleni u privrednim drustvima, žrtve na koje je dugotrajni tranzicioni period ostavio najteže posljedice.
Imajući u vidu to, smatra on, primjenom normativnog riješenja Radničke partije u značajnoj mjeri bi se ostvarila socijalna pravda prema bivšim zaposlenim koji su bili prinuđeni da prekinu radni odnos.
''Dakle, normativno rješenje Radničke partije je bilo predloženo u članu 4 stav 2, jasno u kome se navodi da pravo na finansijsku podršku može ostvariti bivši zaposleni koji je nakon uvođenja stečaja u privrednim društvima iz člana 1 ovog zakona prijevremeno ostvario pravo na penziju, zatim zbog uvođenja stečaja u privrednim društvima iz člana 1 ovog zakona nije zasnovao radni odnos na neodređeno vrijeme kod drugog poslodavca, zatim radnik koji nije ostvario pravo na dobijanje sredstava po osnovu socijalnih programa za isplatu otpremnina koje je sprovodio organ državne uprave nadležan za poslove finansija, do dana stupanja na snagu ovog zakona i radnik koji nije ostvario pravo na finsijsku podršku u skladu sa zakonom'', podsjetio je on i ukazao da se tim rješenjima ispravlja nepravda prema većem broju radnika drvne industrije, ali i uspostvlja isti princip na nivou svih preduzeća u čijoj vlasničkoj strukturi je bila država.
Vučninić je istakao da su ti predlozi saglasni sa Ustavom, u kome je navedeno da je Crna Gora država socijalne pravde.
''S obzirom na to da je Crna Gora Ustavom deklarisana kao država socijalne pravde, potrebno je da imamo isti aršin za sve građane koji su pod istim okonostima i uslovima oštećeni'', zaključujuje se u saopštenju Radničke partije.
